خاطر حاضر گردان و بگو : « السلام عليكم و رحمة اللَّه و بركاته » يعنى بر شما باد سلام خدا و رحمت و بركتهاى او . و « 1 » پرهيز كن از اينكه اين خطاب را بر زبان جارى سازى بدون آنكه مخاطب در ذهن تو حاضر باشد و تو از جملهء كسانى باشى كه عمل ايشان پوچ و بىفايده باشد « 2 » ، اگر چنانچه فضل خدا و رحمت واسعه و مهربانى كامل او شامل حال تو نمىبود چون اكتفا به اين از اصل واجب مىشد در حالتى كه تو خطاب كنى به كسى كه قصد او را نكرده باشى ! و اگر چنانچه پيشواى قومى باشى قصد كن در سلام ايشان را با كسانى كه گذشت . و ايشان « 3 » بايد كه قصد تو را نيز بنمايند و يك سلام ديگر به قصد تو كه پيشوايى بكنند . و هرگاه آنچه گفتيم بجاى آوريد « 4 » وظيفهء سلام را ادا نموده مستحقّ زيادتى احسان از جانب خدا خواهيد گرديد . و در مصباح الشَّريعة از حضرت امام جعفر صادق عليه السلام مروى است كه : معناى سلام در عقيب « 5 » هر نمازى امان است ، يعنى هركه اداى امر خدا و سنّت پيغمبر را بكند در حالتى كه به اخلاص و افتادگى قلب باشد از براى او حاصل خواهد بود امان « 6 » از بلاى دنيا و نجات از عذاب آخرت . و سلام اسمى است از اسماى خدا و به مردمان به رسم امانت سپرده شده تا آنكه استعمال كنند « 7 » او را در معامله‌ها و امانتها و انصافها و صدق مصاحبتها و صحّت معاشرتها « 8 » .

--> ( 1 ) . s - و . ( 2 ) . s + و . ( 3 ) . a + را . ( 4 ) . آوريد / a آورى . ( 5 ) . عقيب / s a عقب . ( 6 ) . a - امان . ( 7 ) . كنند / s كند . ( 8 ) . معاشرتها / s معاشرت .